Een korte voorgeschiedenis

Bron: L. Van Genechten, Woef. Het magazine van de hondenvriend, 37/432, 68-69. 

De juiste afkomst van de cane da pastore Maremmano-Abruzzese (CPMA) is moeilijk te achterhalen. Sommigen beweren dat de verre voorvaderen bij de Magyaren en de Toscanen moet gezocht worden. Anderen wijzen dan weer Tibet aan als heimat. De Kumanen zouden hem dan lang geleden hebben meegebracht naar Moldavië. Een eerste literaire beschrijving van een hond die veel weg heeft van de CPMA vinden we reeds in de eerste eeuw na Christus in "De Re Rustica". 

Of de Italiaanse herdershond nu afkomstig is uit Tibet of uit Hongarije, feit is dat we aan het begin van de twintigste eeuw twee types Italiaanse herders hadden. Een eerste type vindt men in de Maremma, een moerassig kustgebied langs de Thyreense zee, tussen Cecina en Rome. Het is een breed, afwisselend landschap dat, als men zich meer van de zee verwijdert, overgaat in een heuvelland. Vooral schapenboeren vestigden zich hier.

Door het zachte klimaat was er in de koudste maanden van het jaar voldoende gras aanwezig om de kudde in leven te houden. Tijdens de zomerperiode verdorde echter alles. Dan was de boer verplicht zijn kuddes naar de berghellingen van Midden-Italië te brengen. In dit bergachtig gebied, de Abruzzen, trof men een tweede type hond aan. Het klmaat was er juist omgekeerd. In de zomermaanden warden de hellingen bezaaid met groene weiden, in de winter was alles bedekt met een dik sneeuwtapijt.

Door het afwisselend klimaat ontstond er een eeuwenlange trek van herders met hun schapen en honden. In de zomer verbleef men in de Abruzzen, in de winter in de Maremma. In beide landstreken trof men een 'witte herdershond' aan. Opvallend was dat het duidelijk ging om hetzelfde type hond, maar dat deze uit de Abruzzen groter en zwaarder was en een veel dikkere en langer vacht had. Logisch als je het klimaat van de twee streken in het achterhoofd houdt.

Tot in 1951 erkende de Italiaanse Kennel Club (E.N.C.I.) de twee types, de Maremmano en de Abruzzese, als afzonderlijke rassen. In 1953 diende de rasclub van de Maremmano een voorstel in om de twee rassen samen te voegen, aangezien het hier toch ging om in oorsprong gelijke honden. Na veel discussie werd het voorstel aangenomen en in 1958 werd een eerste rasstandaard voor de Cane da Pastore Maremmano-Abruzzese (CPMA) opgesteld. Om niemand voor het hoofd te stoten werd besloten om de beide landstreken in de naam van de hond te behouden. 

  terug